Wednesday, November 30, 2005

ยาปลุกเซ็กซ์ระบาดเชียงใหม่!

ยาปลุกเซ็กซ์ระบาดทั่วเมืองเชียงใหม่ เผยมาจากจีนมีทั้งแบบน้ำและผง ผสมแก้วเหล้าให้สาวดื่มวัยรุ่นกำลังฮิตใช้ล่าเหยื่อตามผับ-เธค ลักลอบนำเข้าจากชายแดนพม่า อ้างสรรพคุณไม่มีสี ไม่มีกลิ่น และไม่มีรสชาติ กินเข้าไปแล้วจะลุกลี้ลุกลน ใครมาจับเนื้อต้องตัวก็ไม่ว่าอะไร สธ.เชียงใหม่ชี้นำเข้าจากจีนแต่คิดว่าโฆษณาเกินจริง น่าจะเป็นแค่ยานอนหลับหรือกล่อมประสาท จนผู้ที่กินเข้าไปมีอาการมึนงง แต่ถ้ารับยาเข้าไปมากมีอันตรายได้

30 พ.ย. 2548 : ในหมู่วัยรุ่นเชียงใหม่มีการวิพากษ์วิจารณ์กันว่าขณะนี้กลุ่มวัยรุ่นและนักท่องราตรีใน จ.เชียงใหม่ กำลังนิยมใช้ยาปลุกเซ็กซ์ ซึ่งเป็นยาเสพติดชนิดใหม่ โดยเฉพาะในผับและเธคหลายแห่ง ที่พบว่ากลุ่มวัยรุ่นชายจะแอบผสมยาดังกล่าวไปในแก้วเครื่องดื่มของหญิงสาว โดยเชื่อว่าจะทำให้หญิงที่ดื่มเครื่องดื่มผสมยาตัวนี้เข้าไปแล้วมีความต้องการทางเพศอย่างรุนแรง จนสามารถพาไปมีเพศสัมพันธ์กันอย่างง่ายดายด้านเจ้าของร้านขายยาในจังหวัดเชียงใหม่กล่าวว่า ก่อนเคยมียาตัวหนึ่งที่อ้างว่าเป็นสมุนไพรจีน มีฤทธิ์ทำให้อวัยวะเพศชายแข็งตัววางจำหน่ายตามร้านขายยา ต่อมาตรวจพบว่ามีตัวยาประเภทไวอากร้าผสมอยู่ในตัวยาสมุนไพร จึงถูกห้ามขายในที่สุด ส่วนยาที่มีฤทธิ์ปลุกอารมณ์ทางเพศของผู้หญิงนั้นไม่เคยพบมาก่อน

ยาเสพติดแบบสมุนไพรตัวล่าสุดที่อ้างสรรพคุณว่า เมื่อดื่มเข้าไปแล้วจะทำให้ผู้หญิงมีความต้องการทางเพศนั้นคิดว่าไม่น่าจะเป็นไปได้ น่าจะเป็นการคิดไปเองของผู้ใช้ยามากกว่า แต่อาจเป็นไปได้ที่ตัวยามีส่วนผสมของยานอนหลับหรือสารเสพติดที่มีฤทธิ์กล่อมประสาท จนทำให้มีอาการง่วงหรือมึนงงได้ ยาจำพวกนี้ร้านขายยาไม่สามารถที่จะครอบครองหรือจำหน่ายได้ หากมีการจำหน่ายในร้านขายยาใน จ.เชียงใหม่ น่าจะเป็นการนำเข้าจากต่างประเทศซึ่งอาจจะมีร้านขายยาบางร้านในจังหวัดเชียงใหม่ที่เห็นแก่ผลประโยชน์แอบนำเข้ามาจำหน่ายให้กับวัยรุ่นก็เป็นได้

น.พ.รัฐวุฒิ สุขมี สาธารณสุขจังหวัดเชียงใหม่ กล่าวว่า ตัวยาประภทนี้น่าจะเป็นยาสมุนไพรจีนมากกว่า เท่าที่ทราบมาตอนที่ไปประเทศจีนก็เคยเห็นโฆษณายาประเภทนี้ทางโทรทัศน์ โดยเนื้อหาในโฆษณาจะบอกสรรพคุณว่า เมื่อรับประทานเข้าไปแล้วจะทำให้อวัยวะเพศของผู้หญิงกระชับขึ้น จะทำให้มีความสุขเวลามีเพศสัมพันธ์ เรื่องความเชื่อที่ว่าเมื่อรับประทานเข้าไปแล้วจะทำให้เกิดความต้องการทางเพศนั้น คิดว่าไม่มีทางได้ผล เป็นเพียงแค่ความเชื่อเท่านั้น และอาจทำให้เกิดอันตรายต่อร่างกายได้ ส่วนเรื่องการนำยาประเภทนี้เข้ามาในประเทศไทยนั้น จะต้องได้รับการจดทะเบียนตามกฎหมายเสียก่อน หากผู้ใดมีไว้ครอบครองหรือจำหน่ายถือว่าผิดกฎหมาย

ทั้งนี้ เชื่อว่ายาเสพติดสมุนไพรดังกล่าวจะขายบริเวณชายแดนไทย-พม่า โดยการแอบลักลอบซุกซ่อนนำเข้ามาในประเทศไทย โดยแบ่งออกเป็น 2 ชนิด แบบน้ำหรือที่เรียกว่า "แมลงวันสเปน" ส่วนที่เป็นผงจะบรรจุอยู่ในกล่อง กล่องละ 5 ซองเล็ก เรียกกันว่า "แมงมุมแดง" ติดตรายี่ห้อ เอสแอลวาย และมีอักษรภาษาจีนกำกับด้วย กลุ่มวัยรุ่นอ้างว่ายาทั้งสองชนิดนี้เมื่อผสมในของเหลวจะไม่มีสี ไม่มีกลิ่น และไม่มีรส หากรับประทานเข้าไปแล้วจะมีพฤติกรรมลุกลี้ลุกลน หากมีคนที่ถูกเนื้อต้องตัวจะไม่มีอาการขัดขืนแต่อย่างใด ส่วนราคาจะอยู่ที่ประมาณ 150-200 บาท ต่อกล่อง แต่เมื่อนำเข้ามาในประเทศไทยแล้วราคาจะเพิ่มขึ้นประมาณสามเท่าตัว โดยมักมีการนำมาหลอกจำหน่ายให้กับนักเที่ยวชายตามสถานที่เที่ยวยามราตรีใน จ.เชียงใหม่

via : ข่าวสด

Tuesday, November 29, 2005

The Truth about Thaksin, Sondhi


What ‘really’ happened and is happening between Thaksin Shinawatra and Sondhi Limthongkul? It’s a question overshadowed by the issue of media freedom and growing public disenchantment with a once-popular leader.

Is there more to the potentially explosive conflict between them than meets the eye? This is the first in a series of a comprehensive look into an intriguing showdown.

It’s not all about media freedom and democracy.
The conflict between Prime Minister Thaksin Shinawatra and media owner Sondhi Limthongkul is driven mainly by business interest as the latter lost his cash cow in the government’s corral before he started firing a series of salvos at his former friend.

The pair has had a long love-hate relationship. They are former business partners in telecoms firm International Engineering Company who shared everything. A deep rift led to deadly rivalry in telecommunications sector when Thaksin moved away to start out on his own.

Thaksin had mobile phones and so did Sondhi; when Thaksin launched a satellite, Sondhi wanted to as well.

That bout in the foe-cum-friend story ended with Sondhi knocking himself out.
Nobody imagined that when Thaksin began his first term as prime minister five years ago, Sondhi would be foremost among his flatterers. He called for people to give the new prime minister a chance to run the country after the Democrat Party, in his view, took foreigners’ orders to destroy Thai-owned business, including his own Manager Media Group. Sondhi himself had ended up with huge debts after the 1997 economic crisis.

Like a phoenix rising from the ashes, Sondhi got quickly emerged from debt thanks to a creditor who forced him to declare bankruptcy. This meant that the Bt1.5 billion debt could be claimed from whatever was in his personal account for a span three years, rather than having to repay the debt over 15 or 20 years as earlier scheduled.

The reborn Sondhi quickly got stronger with support from major players in Thaksin’s government, namely chief adviser Pansak Vinyaratn, Deputy Prime Minister Somkid Jatusripitak and Finance Minister Thanong Bidaya, as well as then Krung Thai Bank chief Viroj Nualkhair.

Sondhi began to build his media empire again using his son Jitranart Limthongkul as a front to set up the company Thaiday to run the Manager website, radio, television and an English language newspaper. The rehabilitated Manager Media Group meanwhile served as a good back office.

Business was shaping up well in the beginning. Sondhi managed to tap a frequency of Public Relations Department to run programmes on the Channel 11 News One channel. He got airtime from Mass Communication Organisation of Thailand (MCOT) to broadcast radio programmes and his TV talk show “Muang Thai Rai Sabda”. Many professional journalists, including his talk show co-host Sarocha Pornudomsak, flocked to Pra Arthit Road to help Sondhi build a new media empire for good pay.

The content of all his media outlets, notably the flagship Phujadkarn newspaper, favoured the Thaksin administration. Sondhi acted as the government’s public defender, justifying all Thaksin’s policies including the populist ones.
The honeymoon quickly ended as a faction in the ruling Thai Rak Thai Party questioned Sondhi presence in state-run media and forced him out. Airtime from MCOT was running out and the channel 11 News One slot was ruled irregular.

Sondhi’s fondness for the government was wearing thin and finally torn when his close associate Viroj, former chief of Pratara Finance who fed Sondhi’s business before 1997 crisis, failed to get a second term as president of KTB. Sondhi has been sniping at Thaksin ever since.

Sondhi has got intelligent advisers. He has never told the public that business interest was the driving force in his movement against Thaksin. In stead, he used royalist ideology as a moral high ground from which to accuse Thaksin of lese majeste.


Sondhi also latched on to Thai Rak Thai member Pramuan Ruchanaseeree’s disaffection with the party after the latter wrote a book championing royal power and calling for a second political reform and a new constitution.
The ultimate goal of this political movement is to overthrow Thaksin administration, as well as its allies in parliament and independent bodies. Legal expert Amorn Chantrasomboon was brought in to help Sondhi build a political discourse for the movement and the pro-democracy Thammasat University offered forum for them to run the game.

Despite being no good for the nation as a whole, Sondhi’s royalist rhetoric is actually working, as more and more people are showing up at his weekly meetings in Lumpini Park wearing yellow T-shirts with the slogan “We will fight for the King”.
But now that the mass movement has gained momentum, Sondhi will find it is a tiger that he cannot get off so easily. He needs to carry on until either the end of Thaksin’s regime or the collapse of his media empire. The game will not be over quickly as his opponent has everything, including power and money.

Disclosures about Thaksin’s abuse of power and conflicts of interest in the government gained credibility and political support for Sondhi, who also has the backup of support from Luangta Mahabua, a prominent Buddhist monk from Udon Thani.
But financial support might be a troublesome for Sondhi as all media outlets he employed to fight Thaksin ranking from old forms newspaper to new form such as internet and satellite TV is money consuming choice.

If the December 9 gathering does not deliver a knockout punch, Sondhi will need a full credit pipeline to enable him to stay in the game.

The good old days

Thaksin Shinawatra and Sondhi Limthongkul were once considered the best of pals. The second part of our special series touches on the time before things started to turn sour.
Whenever Sondhi Limthong-kul talks about Thaksin Shinawatra, he cannot fail to be reminded of the IEC episode in 1992 that marked the first rift between the two equally daring and visionary personalities.

In his book, “One must know how to lose before knowing how to win”, Sondhi wrote that before taking his telecom company IEC public in 1992, he allotted a 17.5 per cent stake in the company to Thaksin, then a rising star in the telecom industry. Thaksin bought the stake at Bt10 per share.

After the listing, IEC’s share price shot up to Bt250 apiece and Thaksin did not hesitate to take a huge profit by selling his stake.

Sondhi said Thaksin made between Bt600 million to Bt700 million from the IEC float. He got the feeling that Thaksin was a free rider and did not want to do business with him.
Sondhi felt he had contributed greatly to Thaksin’s rise as a telecom tycoon. And following the IEC episode, Sondhi always believed he didn’t owe Thaksin anything.

Sondhi entered the telecom business over a decade ago by buying Siam Cement group’s non-core handset retailer and IT firms. He also ran a thriving publishing house through the Manager Group. Among the companies he purchased were the IT firms SCT and Micronetic, and the handset retailer IEC.

IEC was the exclusive handset retailer for Nokia phones and its major customers were the two rival mobile-phone groups Advanced Info Service, which belonged to the premier’s family, and Total Access Communication (DTAC).

During the economic boom in 1995, Sondhi also got into the satellite business, following in the footsteps of Thaksin. Thaksin founded the satellite operator Shin Satellite Plc, which in December 1993 successfully launched its first conventional broadcasting satellite Thaicom 1 into orbit.

The Manager Group-led Asia Broadcasting and Communications Network (ABCN) set up its satellite project, Lao Star Co – which was worth about Bt9 billion – as a joint venture with the Lao government in 1995. Lao Star appointed Space System/Loral to build two L-Star satellites and L-Star 1 was set to officially launch to provide digital direct-to-home TV programmes in 1998. L-Star 2 was to be put into orbit in 1999.

The project was planned to serve around 2 billion people in the Asia Pacific region, including India and China. Later ABCN enlisted DTAC’s parent, United Communication Industry Plc (Ucom), to back its business.

IEC also provided a bulk of the mobile-phone airtime to DTAC before purchasing the 1800-MHz frequency from DTAC to develop its own mobile-phone operator Wireless Communication Service (WCS). WCS offered the service under the brand Digital 01.

Then came the economic crash in 1997. Sondhi’s satellite and publishing businesses faced a meltdown. His WCS was sold to the CP Group before it was renamed TA Orange. His name was completely ruined.

In 1996, Fortune magazine had put Sondhi’s assets at US$600 million (or Bt12 billion at the exchange-rate of Bt25 to a US dollar). A year later, after the crash, M Group was saddled with Bt20 billion in debt. M Group’s holding company alone had liabilities of Bt6 billion. And Manager Media had Bt4.7 billion in debt.

Sondhi ended up declaring himself bankrupt for three years. But Thaksin and his Shin empire emerged unscathed from the crisis. Indeed he ended up the country’s wealthiest man.
Yet through Somkid Jatusripitak, now commerce minister, and later on Pansak Vinyaratan, the prime minister’s chief policy adviser, Sondhi began to re-establish ties with Thaksin. Somkid wrote a column for Manager, while Pansak was editor of the now defunct Asia Times, owned by Sondhi.

The Manager Group furiously attacked the Democrat-led government over its management of the economic crisis during its time in office from late 1997 to 2000. Thaksin founded the Thai Rak Thai party in 1998, which pushed itself as a saviour for the Thai economy under the slogan “think new, act new”. Thaksin’s team found that Manager an important ally.

Sondhi was still licking his wounds. Creditors were after him and he was filed as bankrupt.

Yet “his people” marched into the Thaksin government in grand style. Somkid became finance minister. Pansak got direct access to the ears of the prime minister, acting as his chief policy adviser. And Chai-anan Samudvanija, who chaired IEC, won prominent jobs at the Krung Thai Bank and Thai Airways International. Kanok Abhiradee, the head of one of Sondhi’s companies, became president of Thai Airways and Viroj Nualkhair, who helped Sondhi with financing advice, became president of Krung Thai Bank.

Manager newspaper lauded Thaksin’s leadership, calling him Thailand’s best prime minister ever. Sondhi finally got his TV show, ‘Thailand Weekly’. He also invested in two TV channels, 11/1 and 11/2 – a split from Channel 11. And the debt that M Group owed to Krung Thai Bank was reduced from Bt1.8 billion to Bt200 million.

The start of the serious decline in Sondhi and Thaksin’s relationship was probably when the PM failed to protect Viroj last year. MR Pridiyathorn Devakula, the Bank of Thailand governor, threatened to sack Viroj if he did not resign after Krung Thai Bank was forced to reclassify some Bt40 billion as problem loans. The politicians were seen as having a nice party at Krung Thai Bank.

Manager furiously attacked Pridiyathorn, confident that Viroj would keep his presidency and Pridiyathorn would be brushed off. It was no surprise that Somkid, then finance minister, also backed Viroj staunchly – he had invited Viroj to take over as president of the state-owned bank. Somkid would also have liked to see the BOT chief sacked.

But Pridiyathorn went to see Thaksin at Government House and showed him important documents. After the meeting the PM tried to distance himself from the conflict between Somkid and Pridiyathorn, and Viroj eventually became the scapegoat, losing his KTB post.
Sondhi had also invested several hundred million in the TV business, which Thaksin later took away from him.

The PM also removed Sondhi’s ‘Thailand Weekly’ programme, which Sondhi co-hosted with Sarocha Pornudomsak.

This made it unlikely Sondhi would ever forgive Thaksin.

Sondhi has continued his ‘Thailand Weekly’ talk-show, holding it at Thammasat University Auditorium and in the open-air at Lumpini Park, and launched a kind of militant journalism, attacking the prime minister’s record and aiming to remove him from office altogether.

This has heightened political tension. And heaven only knows how this episode will end, as the two friends-turned-foes look unlikely to make up.

via : the nation

Friday, November 18, 2005

'สนธิ'กับสิ่งพลาดอำนาจรัฐ

เห็นแล้วก็ไม่สบายใจ คือ..มันมากไป และไม่เหมาะสมกับการที่ "นายทหาร" โดยเฉพาะจากกองพลที่ 1 รักษาพระองค์ แสดงบทบาทอย่างที่ชาวบ้านเรียกว่า "ตบเท้า" เข้ายื่นหนังสือต่อคุณสนธิ ลิ้มทองกุล และจะเลี่ยงเรียกการกระทำนั้นให้สวยหรูอย่างไรก็ตามเถอะ สุดท้าย มันก็พ้นคำว่า "ทหารข่มขู่-คุกคามสื่อ" ไปไม่ได้!
ไหน วันก่อนใครโม้ว่า ประชาธิปไตยไทยเป็น "บัวพ้นน้ำ" แล้วไงล่ะ?

สู้เขานะ..สนธิ ถ้ามั่นใจว่าสิ่งที่กำลังทำนั้นบริสุทธิ์ และถูกต้อง เป็นสิ่งอันพสกนิกรผู้จงรักและภักดีควรต้องทำ
ก็จงทำต่อไปเถอะ!
ประชาชนแยกแยะได้เองว่า อะไรใช่-อะไรไม่ใช่ เพียงแต่ว่าในลักษณะสังคมไทย เราสอนกันมาให้เป็น "ผู้ตาม" คนไทยยกมือสูงที่สุดก็แค่ชิดติ่งหู จนกว่าจะมี "ผู้นำ" ยกให้เห็นเลยหู-พ้นหัวเมื่อไหร่นั่นแหละ
คนไทยจะสำแดงความเป็น "ผู้ตาม" ที่ดี และเหนียวแน่น สะพรึ่บ สะพรั่ง
ถึงขั้น "ยั้งไม่อยู่" เอาซะด้วย!

ถึงวันนี้ ถ้าจะให้ผมพูดสะท้อนภาพ "สถานการณ์สังคมบ้านเมือง" ก็ต้องพูดว่า ระส่ำระสาย และสับสน
สิ่งที่คุณสนธิพูด คนทั้งประเทศส่วนใหญ่ฟังแล้วเข้าใจ แต่ฝ่ายอำนาจรัฐกลับบอกว่า "หมิ่นเบื้องสูง"
ผิด!

ขณะเดียวกัน ประชาชนที่พอจะมีความกล้าส่วนหนึ่งบอกว่า ฉงนในการกระทำของคนมีอำนาจในบทบาทรัฐ แล้วไปแจ้งความดำเนินคดีกับนายกฯ และรัฐมนตรีบางคน เพราะเห็นว่า..นี่ตะหากที่
ผิด!

สังคมปกครองไทยเวลานี้ตกอยู่ในอาณาจักรของความกลัว เจ้าหน้าที่รัฐก็กลัว ผู้อยู่ใต้อำนาจรัฐก็กลัว ฝ่ายบริหารคือคณะรัฐบาลก็กลัว
ถามว่า..กลัวอะไร?
กลัวนายกฯ ทักษิณน่ะซี!?
ไม่มีใครตอบหรอก เพราะใครจะกล้า ผมเลยตอบแทนให้ ถ้าตอบตรงใจ ส่งเงินมาด้วยคร้าบบบบบ!
ในเมื่อวันนี้คุณสนธิยืนโบกธงแห่งความกล้าอยู่กลางป่าช้าแห่งความกลัว ผู้คนก็พอจะตั้งสติคิดได้บ้างว่า "เหนือผี ยังมีหมอผี"
เพราะใครจะรู้ "ไส้ผี" ดีกว่า "หมอผี" ล่ะ?
เดินตามหมอผี ดีกว่าอยู่ด้วยความกลัวจนต้องเอาหัวไปซุกไว้ที่โคนหางตลอดไป

แต่ผมว่าเกมนี้รัฐบาล "พลาด" อย่างให้อภัยไม่ได้เลย แทนที่จะปล่อยให้คุณสนธิไต่ขึ้นไปจนสุดบันไดกลางอากาศ แล้วก้าวอากาศร่วงลงมาเอง
แต่นี่..กลับใช้อำนาจรัฐ และสหพันธ์สอพลอเป็น "บันไดต่อ" ให้คุณสนธิได้ไต่สูงขึ้นไปอีก!
ลองนายทหารระดับ ผบ.กองพล ก็ดี ส.ส.ระดับไพร่ตีนช้าง ก็ดี และระดับรัฐมนตรีบริกร ก็ดี ดาหน้าออกมาด้วยการ "ใช้สถานภาพแห่งตน" รีดเค้น-ข่มขู่ คุณสนธิทั้งทางตรงและทางอ้อม

เรียกว่าทำทุกวิถีทางเพื่อให้คุณสนธิ "ยุติบทบาท" อันเป็นปฏิปักษ์ต่ออำนาจท่านนายกฯ และรัฐบาลไทยรักไทย
ผมบอกได้คำเดียวว่า "ขัดสายตา" ประชาชนผู้รักความเป็นธรรม!
ปิดเว็บไซต์ผู้จัดการ
ไม่ให้วิทยุ และเคเบิลทีวีถ่ายทอดรายการคุณสนธิ โดยเฉพาะตามต่างจังหวัด
แม้กระทั่งการถ่ายทอดผ่านดาวเทียม และการเผยแพร่ด้วยแผ่น VCD ก็จะถูกกำราบปราบปราม
นอกเหนือจากที่ฟ้องแล้ว-ฟ้องอีก!
บ้านนี้..เมืองนี้..นี่มันอะไรกัน?

ยิ่งเห็นประชากรจัดตั้งกลุ่มหนึ่งนำดอกไม้ไปมอบเป็นกำลังใจให้กับนายทหารที่แสดงตนเป็นผู้พิทักษ์รักทักษิณ และนายทหารท่านนั้นออกมายืดอกรับอย่างผึ่งผาย สมชายชาติทหาร ณ ที่ตั้ง
มันก็ยิ่งหดหู่!
ผมต้องยอมรับที่คุณสนธิเคยพูดว่า "ผมกลัวจนกล้า" เพราะผมประเมินแล้ว ถ้าผมตกอยู่ในสภาพคุณสนธิจะเป็นอย่างไร?
คำตอบ..คือ
ปัสสาวะราดไปนานแล้ว!

ฉะนั้น เมื่อตกอยู่ในสภาพ 1 ต่อ 7 หลังจะอิงอะไรก็ทั้งยาก ในฐานะคนสื่อด้วยกัน บอกได้คำเดียวว่า ด้วยอำนาจรัฐ และคนสอพลอ ที่ดาหน้า ตีโอบล้อมเข้ามาเป็นปีกกา ในระยะยาว คุณสนธิหยัดอยู่สู้หมู่มาก
ไม่ไหวหรอกครับ!
และถึงวันนี้ คุณสนธิมีเส้นทางอนาคต 2 เส้นทางเท่านั้นที่ต้องเดิน คือ "สู้แหกวงล้อม" กับ
"ตายคาวงล้อม"
เว้นแต่ประชาชนสงสาร และเข้าใจในสัจจะจริงแท้แห่งสิ่งกระทำ ตั้งไหล่พิงไหล่เป็นปราการประชาชน "เปิดทางให้" คุณสนธินำสู้อย่าง
อิสรชน..คนจริง!
ใต้หลุมเสาหลักเมืองที่มั่นคง ยังต้องเซ่นด้วยศีรษะคน
เพื่อเสาหลักประชาธิปไตยใต้สถาบันพระมหากษัตริย์ที่มั่นคง อีกซักศีรษะ-สองศีรษะเซ่นจะเป็นไร โปรดรู้ไว้ ประวัติศาสตร์จะคงขลังต้องจารึกด้วยหมึกเลือด!

ในขณะที่คุณสนธิตกอยู่ในสถานะ สิ้นเงื่อนไขที่จะใช้ถอย
เช่นเดียวกัน ท่านนายกฯ ทักษิณก็ดูเหมือนตกอยู่ในสถานะ ปล่อยไว้ก็ไม่ได้อีกแล้ว!
นั่นคือ สถานการณ์ขณะนี้มาถึงขั้นประจันหน้า "สนธิ-ทักษิณ"
ใครจะ "เช็กบิล" ใครได้ก่อน?
มีเท่านี้แหละที่ "ประเทศไทยวันนี้" กำลังรอดูชม!

แต่ดูเหมือนคุณสนธิตกเป็น "ฝ่ายรอง" อยู่หลายร้อยขุม การสู้กับอำนาจท่ามกลางสังคมที่ยังไม่สุกงอมทั่วถึง ทางแพ้มีมากกว่าทางชนะ
ด้วยสัญชาตญาณสื่อ คุณสนธิเองก็คงมองเห็นเช่นกันว่า ในสงครามระหว่างอำนาจกับสื่อที่ไม่สนองอำนาจ ถ้าเห็นฝูงอีแร้งบินร่อนท้องฟ้า นั่นแสดงว่า ฝ่ายอำนาจกำลังพลาดพลั้ง..ถึงแพ้!
เพราะอีแร้ง จะสำแดงสันดานรุมศพก็ต่อเมื่อชัดแล้วว่า ฝ่ายอำนาจหมดวาสนาคืนบารมี ไม่มีโอกาสกลับมาคิดบัญชีแน่แล้ว นั่นแหละถึงพร้อมจะโฉบลงมาจิกท้องลากไส้ทรราช
ฉวยโอกาสผงาดเป็น "วีรบุรุษสื่อแร้ง"!
แต่..ก็เห็นอย่างที่เห็น ท้องฟ้าวันนี้ นอกจากขี้เมฆแล้ว ไม่ปรากฏกระทั่งขี้อีแร้ง
เมื่ออีแร้งยังไม่ลง นั่น..คุณสนธิก็ต้องปลงซะ!

อำนาจยังเหนืออำนาจอยู่ จึงมีผู้พร้อมจะสนองอำนาจ พระอาทิตย์ยังถูกรั้งล้อรถมิให้ลับฟ้าได้ สำมะหาอะไรกับ "ผิดเป็นถูก-ถูกเป็นผิด"
มันจะไม่วิปริตไปตามอำนาจ?
สมมุติเอานะครับ..ถ้าผมเป็นนายกฯ ทักษิณขณะนี้ และคุณสนธิยังรุกเดินหน้าไม่รั้งอย่างนี้
มีหรือที่ผมจะเอาไว้ต่อไป!?
เพราะมันจะกลายเป็นยอมรับในสิ่งที่คุณสนธิตั้งประเด็นว่า "จริง" และยอมจำนน
เหมือนกับคุณสนธิ ถ้าไม่เดินหน้าต่อไปในแนวทางที่มุ่งมั่นนั้น หันหลังให้ถอยไปแม้ก้าวเดียว นามสนธิจะตายจากประชาชน-สังคมไทย ถูกจารึกเป็น "ไอ้คนลวงโลก" ไปตลอดกาล และจะไม่มีคำแก้ตัวในข้อหา
"โหนกำแพงวัง" สู่เป้าหวังของตัวเอง!"

และเมื่อมีใครเอ่ยชื่อสนธิในโอกาสต่อๆ ไป ก็จะมีคนใส่อารมณ์ว่า "ไอ้นี่แหละ หวิดพากูไปตาย"
ขณะนี้....
ตัวละครในเรื่องนี้ ต่างออกจากฉากมาชุมนุมเหมือน "ประชุม-ประชันดารา" ไม่ต้องพูดถึงฝ่ายอำนาจซึ่งพร้อมสรรพทั้งอำนาจ ทั้งเสบียงกรัง ทั้งพลังหนุน
แต่ฝ่ายคุณสนธิมีแค่ "ความกลัวจนกล้า" เป็นเสาค้ำหลัง ถ้าประชาชนไม่ยอมให้เป็นที่ตั้งหวัง เป็นกำแพงพลังให้หนุน ในภาวะที่ถูกตัดเครือข่ายข่าวสารเชื่อมต่อทัพนอกกับทัพใน
เห็นที "สนธิ" จะตายเดี่ยว!?
เพราะรัฐบาลทักษิณ หรือรัฐบาลไทยรักไทยต้อง "โป้ง..ปิดบัญชี" ก่อนจะถึงเดือนธันวา.แน่นอน!

นักโทษกบฏ ร.ศ.๑๓๐ ฝากเป็นสัจจะแห่งอำนาจไว้ว่า "เมื่อใด โจรขึ้นนั่งธรรมาสน์" เมื่อนั้น "บรรดานักปราชญ์ก็ต้องนั่งพนมมือ"

คุณสนธิซึ่งเคยสมคบฝ่ายอำนาจมาก่อนย่อมเข้าใจ เมื่อจากมิตรกลายเป็นศัตรูกัน หวังว่าคงมีกระบวนท่า "ฆ่าก่อนฆ่า" เปิดหู-เปิดตา ให้ประชาชนได้ชมกัน

via : เปลว สีเงิน


1 ภาพดีกว่า 100 ล้านคำพูด
เหตุผลที่หนุ่มไทยยังต้องซื้อ 'FHM' ฉบับยูเอสเอดิชั่น ถึงแม้จะมีฉบับไทยเอดิชั่น

บรอดแบนด์บนสายไฟ-ขุมทรัพย์อินเตอร์เน็ต

ความมี "วิสัยทัศน์" ของนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร กลายเป็นดาบสองคมจริงๆ

หนึ่งในประเด็นการคัดค้านแปรรูป "การไฟฟ้า" ที่ร้อนแรงขณะนี้คือเรื่องของเทคโนโลยีที่เรียกว่า "บรอดแบนด์ โอเวอร์ เพาเวอร์ ไลน์ส" หรือ "บีพีแอล" ( Broadband Over Power Lines : BPL )

พูดสั้นๆ "บีพีแอล" เป็นเทคโนโลยีอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง "บรอดแบนด์" ที่ใช้ "สายไฟฟ้า" (แรงดันต่ำ) เป็นพาหะในการรับ-ส่งข้อมูลอินเตอร์เน็ต แทนที่สายเคเบิล สายโทรศัพท์ หรือสัญญาณดาวเทียมเชื่อกันว่าถ้าพัฒนาจนสมบูรณ์ บีพีแอลจะเป็นอภิมหาขุมทรัพย์ของบริการบรอดแบนด์ยุคใหม่เลยทีเดียว

คนในวงการไอทีพูดกันหนาหูถึงศักยภาพของบีพีแอลเมื่อ 3-4 ปีก่อน แม้แต่บริษัทอินเตอร์เน็ตยักษ์ใหญ่อย่าง "กูเกิ้ล" ก็โดดเข้ามาพัฒนาเทคโนโลยีตัวนี้

เรื่องบีพีแอลมันมาเกี่ยวข้องกับนายกฯ ทักษิณตรงที่ท่านเป็นคนคุมนโยบายแปรรูปการไฟฟ้า(กฟผ.) ซึ่งถ้าประสบความสำเร็จจะส่งผลให้ "บริษัทสื่อสารเอกชน" เข้าไปใช้สายไฟฟ้าของกฟผ. ทำธุรกิจบีพีแอลแบบชุบมือเปิปโดยแทบไม่ต้องลงทุนอะไร

ทั้งๆ ที่โครงข่ายสายไฟฟ้ากฟผ. นั้นสร้างจาก "เงินบวกกับการเวนคืนที่ดิน" ของประชาชนพรรคฝ่ายค้านจึงพยายามเชื่อมโยงว่า ในที่สุดถ้ากฟผ. แปรรูปสำเร็จ กลุ่มบริษัทเอกชนที่จะเข้าไปฮุบสายไฟฟ้ามาทำบีพีแอลก็คือบริษัทภายใต้เครือข่ายในตระกูลชินวัตรและพันธมิตร

ยิ่งนายกฯ ทักษิณ ไม่ยอมตอบปัญหาคาใจตรงนี้ให้ชัดว่า เครือ "ชินคอร์ป." คิดยังไงกับบีพีแอลเลยยิ่งถูกโจมตีหนัก ทั้งๆ ที่ในความเป็นจริงเครือชินอาจไม่คิดลงทุนด้านบีพีแอลเพื่อรักษาคะแนนนิยมทางการเมืองให้นายกฯ ก็ได้!?

ด้วยตัวเทคโนโลยีบีพีแอลเองแล้วอาจถือว่าสมประโยชน์ระหว่างผู้ให้บริการกับลูกค้าบรอดแบนด์ใน "เขตชนบท" แต่ขณะนี้ใน "สหรัฐอเมริกา" ซึ่งเป็นชาติแรกๆ ที่เริ่มทดลองเปิดบริการบีพีแอลก็กำลังเกิดกระแสต่อต้านจากกลุ่มธุรกิจและผู้ที่จำเป็นต้องใช้ "วิทยุคลื่นสั้น" เนื่องจากวิตกว่าคลื่นวิทยุบีพีแอลจะเข้าไปกวนสัญญาณวิทยุคลื่นสั้นจนใช้งานไม่ได้

หลายปีก่อน เมื่อพูดถึงบีพีแอลผู้คนในวงการไอทีหลายประเทศไม่เชื่อว่าจะทำได้จริง

แต่วันนี้แสงสว่างรำไรของบีพีแอลเริ่มขยับใกล้ความจริง บริษัทเอกชนหลายแหล่งกำลังทดลองระบบอยู่ในหลายประเทศ เช่น

(1.) บริษัทอินโนวาเทค ทดลองบีพีแอลในชุมชนขนาดย่อมๆ ในเมืองจีน อินโดนีเซีย ฮ่องกง มาเลเซีย ไต้หวัน ฯลฯ

(2.) บริษัทออโรร่า เทคโนโลยี ทดลองเสนอบริการในชุมชนโฮบาร์ตของออสเตรเลีย 500 หลังคาเรือน

(3.) ที่เมืองมานาสซา รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐ มีบริษัทไอทีเสนอบริการบีพีแอล ความเร็ว 10 Mbit/s แก่ประชาชน ในราคาเหมาจ่าย 1,200 บาทต่อเดือน ถือว่าถูกเมื่อเทียบกับค่าครองชีพสหรัฐ

(4.) บริษัทเคอร์เรนต์ คอมมูนิเคชั่นส์ สหรัฐ ได้รับการติดต่อจากยักษ์ใหญ่อินเตอร์เน็ต "กูเกิ้ล" เพื่อเข้าร่วมลงทุนบีพีแอล และพัฒนาอุปกรณ์สำหรับวางระเบิดบีพีแอลหลายชนิดด้วยกัน ทั้งตัวโมเด็มและตัว "ฮับ" รับข้อมูลอินเตอร์เน็ต

ในอดีต เทคโนโลยีบรอดแบนด์มีข้อจำกัดตรงที่ต้อง "ลงทุนสูง" โดยเฉพาะอย่างยิ่งการวางสายเคเบิลใยแก้วนำแสงเข้าไป "เขตชนบท" และการสร้างทาวเวอร์หรือสถานีรับสัญญาณดาวเทียม

อย่างไรก็ตาม บริษัทสื่อสารมองคล้ายๆ กันว่า บรอดแบนด์คือตัวทำเงินในอนาคต เพราะมีจุดเด่นตรงที่สามารถมอบ "ความบันเทิง" แก่ลูกค้าอย่างเต็มพิกัด ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจภาพยนตร์ดิจิตอล, ทีวีดิจิตอลซึ่งผู้ชมมีปฏิสัมพันธ์กับพิธีกรหรือคนดูด้วยกันเองแบบสดๆ รวมถึงโทรศัพท์ผ่านอินเตอร์เน็ต (VoIP)

และเจ้าบีพีแอลนี่เองที่เข้ามาเป็นส่วน "เติมเต็ม" รูปแบบทางธุรกิจบรอดแบนด์ เพราะปัจจุบัน "สายไฟฟ้า" ถูกวางทะลุทะลวงไปถึงทุกบ้านอยู่แล้ว จึงไม่ต้องใช้งบลงทุนวางเครือข่ายมากมายเหมือนกับวางใยแก้วกับสร้างทาวเวอร์ดาวเทียม

แต่สถานการณ์บีพีแอลในหลายๆ ชาติแตกต่างกับเมืองไทยตรงที่ สายไฟเมืองนอกเป็นของเอกชน แต่สายไฟเมืองไทยมาจากเงินประชาชน ดังนั้น ถ้ามีการแปรรูปกฟผ. และสายไฟถูกเอกชนหน้าคุ้นๆ กับคนในรัฐบาลฮุบไปทำกำไรดื้อ...ใครจะรับผิดชอบ?
****************

วิบากกรรมแปรรูปรัฐวิสาหกิจ

นายกรัฐมนตรี "จุนอิจิโร่ โคอิซึมิ" ผู้นำญี่ปุ่นและหัวหน้าพรรคแอลดีพี ก็เคยเผชิญปัญหาเรื่องนโยบายแปรรูป "รัฐวิสาหกิจ" เหมือนกับที่นายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร กำลังเผชิญอยู่ขณะนี้

แต่ในกรณีของโคอิซึมิตัดสินใจยุบสภาจัดการเลือกตั้งใหม่ทันทีที่กฎหมายแปรรูป "กิจการไปรษณีย์" ไม่ผ่านการลงมติของวุฒิสภา

ผลเลือกตั้งเมื่อเดือนกันยายนปรากฏว่า ชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่ลงคะแนนให้โคอิซึมิกลับมาบริหารประเทศอีกครั้ง เปิดทางให้โคอิซึมิสามารถดำเนินนโยบายแปรรูป-แยกส่วนกิจการไปรษณีย์เป็นสถาบันการเงินเอกชนเพื่อกระตุ้นเงินลงทุนในระบบเศรษฐกิจ

อย่างไรก็ตาม เส้นทางวิบากกรรมแปรรูปรัฐวิสาหกิจของพ.ต.ท.ทักษิณ กับ โคอิซึมิ นั้นไม่เหมือนกัน เพราะแผนแปรรูปการไฟฟ้าฝ่ายผลิต (กฟผ.) ของพ.ต.ท.ทักษิณ ทำออกในรูปพระราชกฤษฎีกา ไม่ผ่านการพิจารณาจากสภา ซึ่งตามหลักกฎหมายแล้วไม่ควรทำ เนื่องจากการจัดตั้งกฟผ. ทำโดยพระราชบัญญัติ ซึ่งมีศักดิ์ใหญ่กว่า

ที่สำคัญ พ.ต.ท.ทักษิณ ยังแจกแจงให้เข้าใจไม่ได้ว่า เมื่อแปรรูปกฟผ. แล้วคนไทยตาดำๆ จะได้ประโยชน์อะไรบ้าง?

แต่ในกรณีของของโคอิซึมิทำถูกต้องตาม "หลักการ" แต่แรก นั่นคือ ประกาศให้ประชาชนรับทราบแนวทางแปรรูปอย่างชัดเจน และนำเสนอร่างกฎหมายเข้าสู่การพิจารณาของสภาผู้แทน ซึ่งผ่านความเห็นชอบเฉียวฉิว 233 ต่อ 228 เสียง

เหตุที่ชนะด้วยคะแนนน้อยนิดเนื่องจากมีส.ส.แอลดีพีบางมุ้งก่อ "กบฏ" เพราะเกรงว่าจะเสีย "ฐานเสียง" จากกลุ่มพนักงานไปรษณีย์ที่มีหลายแสนคน ต่อมาเมื่อกฎหมายแปรรูปถูก "วุฒิสภา" เบรกหัวทิ่ม โคอิซึมิก็ไม่ลังเลที่จะเดินหมากการเมืองจัดเลือกตั้งใหม่ พร้อมๆ กับลงดาบ "ล้างแค้น" ไม่ส่ง "ส.ส.กบฏ" ลงสนามเลือกตั้งและได้รับชัยชนะในที่สุด

ถ้าพ.ต.ท.ทักษิณเชื่อว่า คนไทยขณะนี้สนับสนุนนโยบายแปรรูปกฟผ. ก็ลองเดินตามรอยผู้นำญี่ปุ่นดูบ้างไหม!?

via : ข่าวสด

Wednesday, November 16, 2005

Wednesday, November 09, 2005

แดจังกึม : จอมนางแห่งวังหลวง ความบันเทิงห่อวัฒนธรรม

ภาพยนตร์และละครเกาหลีเริ่มบุกตลาดเอเชียและตลาดโลกมาได้พักใหญ่ แต่คงไม่มีซีรี่ส์ไหนที่ถูกกล่าวถึงมากเท่ากับ แดจังกึม หรือ Jewel in The Palace ที่ประสบความสำเร็จไปทั่วทั้งในญี่ปุ่น ไต้หวัน แคนาดา ฮ่องกง มาเลเซีย และในชิคาโก พร้อมด้วยวัฒนธรรมเกาหลีที่แพร่กระจายไปทั่ว ขนาดที่มี กิมจิ และเครื่องปรุงอาหารเกาหลียี่ห้อแดจังกึม ออกมาขายในฮ่องกงกันอย่างเอิกเกริก

แดจังกึมเป็นละครประวัติศาสตร์เกาหลี สร้างจากเรื่องจริงของผู้หญิงเพียงคนเดียวที่มีชื่อบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์เกาหลีในฐานะของแพทย์ประจำพระองค์ในราชวงศ์โจซัน เรื่องราวของ ซู จังกึม เด็กสาวเข้าไปฝึกหัดเป็นแม่ครัวหลวงในวัง และเรียนรู้เรื่องยารักษาโรค โดยมีจุดประสงค์ลับๆ เพื่อเข้าไปแก้ไขบันทึกลับของหัวหน้าแม่ครัวหลวง เพื่อกอบกู้ชื่อเสียงให้กับพ่อที่เป็นอดีตราชองครักษ์ และแม่ที่เป็นอดีตแม่ครัวหลวง ซึ่งเข้าไปมีส่วนพัวพันกับการเมืองในราชสำนัก และการลอบสังหารราชินีองค์ก่อน ซึ่งมีตระกูลใหญ่เป็นผู้บงการอยู่เบื้องหลัง และที่สำคัญยังเป็นคนออกคำสังให้สังหารพ่อและแม่ของเธอด้วย

จังกึมได้รับการดูแลจาก ฮัน เอจอง แม่ครัวอาวุโสซึ่งดูแลเธอในวังหลวง และฝึกฝนเธอจนกลายเป็นคนครัวที่เก่งกาจ ซึ่งทั้งสองยังต้องเจอกับการแข่งขันกันในด้านอาหารนับครั้งไม่ถ้วน เพื่อไปให้ถึงตำแหน่งหัวหน้าแม่ครัวหลวง แถมยังต้องพบกับการเมืองในพระราชวัง กฎเกณฑ์ของสังคม และศัตรูที่คอยขัดขวาง

สิ่งที่แดจังกึมซึ่งเป็นละครยาวยืดขนาด 54 ตอน มีมากกว่าละครทั่วๆ ไปก็คือ ในส่วนของสาระความรู้ที่ผ่านการค้นคว้าและวิเคราะห์อย่างละเอียดลออในเรื่องของวัฒนธรรมในราชสำนักของเกาหลี วัฒนธรรมเรื่องการกินอยู่ และสูตรอาหารที่เห็นในเรื่อง เป็นสูตรอาหารจริงๆ ที่กินกันในสมัยนั้น ทั้งหน้าตาและวิธีทำ ถูกนำเสนอออกมาอย่างละเอียดลออ แถมด้วยเรื่องราวของยาสมุนไพรชนิดต่างๆ ทั้งวิธีใช้และสรรพคุณอย่างถูกต้อง ซึ่งเป็นเรื่องที่ต้องยกย่องให้กับความพยายามทีมงานของละครเรื่องนี้

เรื่องความสำเร็จของละคร นอกจากจะทำให้มีสินค้ายี่ห้อแดจังกึมออกมาแล้ว ยังทำให้มีการนำละครโทรทัศน์ไปผลิตเป็นภาพยนตร์การ์ตูนสำหรับฉายทางโทรทัศน์อีก นอกจากนี้ ยังมีข่าวลือว่าจะมีการผลิตละครภาคสองออกมาอีกต่างหาก

นอกเหนือจากการประสบความสำเร็จของละคร สิ่งที่น่าจับตามมองคือ การประสบความสำเร็จของวัฒนธรรมเกาหลีที่แฝงมากับละครอย่างยิ่งใหญ่ในประเทศที่มีวัฒนธรรมเข้มแข็ง อย่างในจีนและญี่ปุ่นที่มองเกาหลีเป็นรองมาตลอดต่างหาก

via : มติชน

'บิ๊กจิ๋ว'เปิดปูม131ไทยมุสลิมลี้ภัยมาเลย์


เกษตรศาสตร์ 9 พ.ย. 48 : พล.อ.ชวลิต ยงใจยุทธ อดีตรองนายกรัฐมนตรี บรรยายพิเศษในหัวข้อ "วิเคราะห์สถานการณ์ใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้" ว่าความไม่สงบในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้เป็นเงื่อนไขอำพราง มีการผสมโรงของผู้มีอิทธิพล ผู้เสียผลประโยชน์ การค้าของเถื่อน ยาเสพติด การเมืองท้องถิ่น และการเมืองระดับชาติ รวมถึงการแบ่งแยกดินแดน รัฐบาลต้องวิเคราะห์ให้ทราบถึงสาเหตุที่แท้จริง มิเช่นนั้นแก้ให้ตายก็แก้ไขไม่ได้ วิธีแก้ปัญหาที่สำคัญที่สุดคือ การใช้เงื่อนไขทางวัฒนธรรม เพื่อล้มล้างความคิดที่ว่ารัฐปัตตานีเกิดก่อนรัฐไทย 600 ปี และไทยเข้ามารังแกข่มเหงรัฐปัตตานี จึงควรให้นางอุไรวรรณ เทียนทอง รมว.วัฒนธรรม ช่วยชำระเงื่อนไขทางประวัติศาสตร์ และแก้ไขความเข้าใจผิดว่าประวัติศาสตร์ที่ไทยไปยึดครองรัฐปัตตานีไม่ใช่ความจริง

ครวญเคยชง3ยุทธศาสตร์แก้กลับถูกด่า

พล.อ.ชวลิตกล่าวว่า ส่วนตัวเห็นว่ายุทธศาสตร์ที่จะใช้ในการแก้ปัญหาในพื้นที่มี 3 ข้อ ได้แก่ 1.ยุทธศาสตร์ดอกไม้หลากสี เพื่อให้เห็นว่าสังคมไทยประกอบด้วยหลายเชื้อชาติ แต่สามารถอยู่รวมกันได้อย่างสวยงาม 2.ยุทธศาสตร์ถอยคนละ 3 ก้าว คือ หยุดยิง ตั้งตัวแทนมาเจรจา โดยเป็นผู้ที่มีคนนับถือมาช่วยเจรจา เช่น คณาจารย์ในพื้นที่ และเจรจาในรายละเอียด 3.ตั้งนครปัตตานีเป็นเขตปกครองท้องถิ่นเหมือน กทม. มีการออก พ.ร.บ.เป็นของตัวเองไม่เห็นจะเสียหายอะไร เพราะการปกครองท้องถิ่นเป็นส่วนหนึ่งในระบอบประชาธิปไตย แต่เมื่อเสนอความเห็นดังกล่าวไปกลับถูกด่าว่าจะแบ่งแยกดินแดน จึงไม่อยากพูด

ยันคนพื้นที่ต้องการแค่วิถีชีวิตอิสลาม

"นี่คือยุทธศาสตร์ 3 ข้อ แต่เมื่อไม่มีใครให้ความสนใจจึงเงียบหายไป ขณะนี้ผมยังไม่เห็นยุทธศาสตร์แก้ปัญหาภาคใต้ที่ชัดเจน นายกฯก็พยายามทุ่มเท แต่ต้องมีมือที่เข้าไปช่วย ส่วนคนที่เข้าไปช่วยแต่ละคนก็น่าสงสาร ทุ่มเทเต็มกำลัง แต่ยังมีปัญหาความขัดแย้ง ส่วนการสร้างความเข้มแข็งให้ชุมชนในพื้นที่ 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ ไม่ใช่การนำชาวบ้านมาติดอาวุธ แต่ต้องให้ชาวบ้านวางแผนด้วยตัวเองว่าต้องการอะไร เรียกว่าแผนแม่บทชุมชน ทั้งนี้ จากการสำรวจความเห็นของคนในพื้นที่พบว่าเขาไม่ต้องการเศรษฐกิจ โครงสร้างพื้นฐานขนาดใหญ่ ไม่ต้องการใช้ชีวิตแบบทุนนิยม ไม่ต้องการถนน 8 เลนไป อ.เบตง จ.ยะลา แต่เขาต้องการวิถีชีวิตอิสลาม ต้องการดุซงคือเกษตรแบบผสมผสาน เกษตรพอเพียง ต้องการโรงเรียนปอเนาะซึ่งมาช่วยเลี้ยงดูลูกหลาน เขาต้องการแค่นี้" พล.อ.ชวลิตกล่าว

แฉเหตุ131ไทยอพยพนัดรับเงินพลาด

พล.อ.ชวลิตยังกล่าวถึงปัญหา 131 คนไทยที่หลบหนีไปมาเลเซียว่า ตรวจสอบพบว่ามีอยู่ 58 คน เป็นผู้ก่อความไม่สงบจริง ถ้าไม่เป็นแนวร่วมก็เป็นคนจัดหาอุปกรณ์อาวุธ ส่วนคนที่เหลือเป็นลูกเมีย ซึ่งภายใน 131 คน มีอยู่หลายกลุ่ม โดยมีอยู่ 3-4 กลุ่ม นัดกันจะไปรับเงินในเมืองไทย แต่ต่อมาเกิดความผิดพลาด จึงเกาะกันไปที่ฝั่งมาเลเซีย ซึ่งมาเลเซียก็กลุ้มใจเรื่องนี้ เพราะไทยไม่มีอนุสัญญาส่งตัวผู้อพยพกับมาเลเซีย ทั้งนี้ มาเลเซียได้ให้กงสุลที่เมืองโกตาบาลูมาตรวจสอบสถานภาพคนไทยทั้ง 131 คน พบว่ามีสถานภาพคนไทยเพียง 8 คนเท่านั้น ส่วนที่เหลือไม่ทราบว่าเป็นใคร ได้บอกรัฐบาลไปตั้งแต่ต้นแล้วว่ามาเลเซียไม่ส่งตัวให้ เพราะกลัวว่าหากส่งตัวคืนมาแล้ว จะไม่สามารถควบคุมคนเหล่านี้ได้ โดยเฉพาะทางความคิด เมื่อควบคุมไม่ได้มาเลเซียก็จะเดือดร้อนด้วยทั้งทางรัฐกลันตัน ตรังกานู จึงจะไม่ส่งตัวให้ นอกจากนี้ จากการสอบปากคำกลุ่มผู้ก่อเหตุทราบว่า หากสามารถสร้างความเสียหายจนมีคนบาดเจ็บจะได้ค่าตอบแทนหัวละ 5,000 บาท ตายหัวละ 10,000 บาท
via : มติชน

'โอ๊ค-แอน'รีเทิร์น


"เดอะโอ๊ค" พานทองแท้ ชินวัตร บุตรชายคนเดียวของนายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร เคยถูกสื่อใหญ่อย่างไทยรัฐขนานนามว่าเป็น "แผนทองแท้" ด้วยความที่ควงสาวสวย-ดารามากหน้าหลายตา ชนิดพระเอกยังอาย
ล่าสุด หลังจากเลิกร้างกับดาวอาร์เอส "แอน อลิชา" ไประยะหนึ่งก็มีข่าวว่า ทั้งคู่กลับมาสานรักกันต่อแล้ว โดยคอลัมน์ ลัดดาซุบซิบ เปิดเผยถึงรักรีเทิร์นครั้งนี้ของเจ้าสัวโอ๊คเอาไว้ว่า
กลับมารักกันใหม่ รักระหว่าง พานทองแท้ ชินวัตร กับ อลิชา ไล่ศัตรูไกล
เป็นรักแบบธรรมดา-ธรรมดาเหมือนคนทั่วไปคือพบกันแค่อาทิตย์ละ 3-4 ครั้ง

via : ลัดดาซุบซิบ

Tuesday, November 08, 2005

ปู-ไปรยา...(อะไรเอ่ย)...หก!

'วาเลนไทน์-ลอยกระทง ' วันเด็กไทยเสียตัว


ผลสำรวจทัศนคติและพฤติกรรมด้านเพศสัมพันธ์ หรือดูเร็กซ์ โกลบัล เซ็กซ์ เซอร์เวย์ ประจำปี 2548 พบว่า วัยรุ่นไทยจะเสียตัววันวาเลนไทน์มากที่สุด ส่วนวันลอยกระทง มีร้อยละ 5 พร้อมระบุสิ่งแวดล้อมเป็นปัจจัยที่ทำให้มีเพศสัมพันธ์ ขณะที่ “ติ๊ก” เจษฎาภรณ์ และ “อั้ม” พัชราภา ยังครองแชมป์หนุ่มสาวเซ็กซี่

ดูเร็กซ์ โกลบัล เซ็กซ์ เซอร์เวย์ หรือโครงการสำรวจทัศนคติและพฤติกรรมด้านเพศสัมพันธ์ทางออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก เผยผลสำรวจประชาชนจาก 48 ประเทศ 317,000 คน ซึ่งมีคนไทยร่วมตอบด้วย 6,843 คน พบว่า คนไทยใส่ใจและให้ความสำคัญในเพศศึกษามากขึ้น แต่ยังมีคนไทยกว่าครึ่งหนึ่งมีเพศสัมพันธ์โดยไม่ป้องกัน

ทั้งนี้ ในการสำรวจมีการตั้งคำถามพิเศษสำหรับคนไทย ได้แก่ แบบสำรวจเหตุผลของการมีเพศสัมพันธ์ พบว่า ร้อยละ 40 ตอบว่าคนไทยมีเซ็กซ์เพราะอยากลอง อีกร้อยละ 30 ตอบว่า มีเซ็กซ์เพราะความรัก ส่วนวันที่วัยรุ่นไทยจะมีเพศสัมพันธ์มากที่สุด คือ วันวาเลนไทน์ ร้อยละ 84.89 วันลอยกระทง ร้อยละ 5.07 และวันเกิด ร้อยละ 4.94 ส่วนสาวเซ็กซี่ที่สุดในประเทศไทย ได้แก่ นางสาวพัชราภา ไชยเชื้อ (อั้ม) แชมป์เก่าปีที่แล้ว และหนุ่มเซ็กซี่ที่สุดในประเทศไทย คือ นายเจษฎาภรณ์ ผลดี (ติ๊ก) แชมป์เก่าเช่นกัน

นอกจากนี้ ผลสำรวจพฤติกรรมด้านเพศสัมพันธ์ทั่วโลก ยังพบอีกว่า คู่รักทั่วโลกมีเพศสัมพันธ์เฉลี่ย 103 ครั้งต่อปี เท่ากับผลสำรวจปีที่แล้ว โดยชาวกรีกเป็นแชมป์โลกนักรักด้วยการมีเพศสัมพันธ์มากที่สุด 138 ครั้งต่อปี ส่วนประเทศฝรั่งเศสแชมป์เก่า ตกลงมาอยู่ที่อันดับ 6 มีเพศสัมพันธ์ 120 ครั้งต่อปี โดยชาวเอเชีย เป็นประเทศที่มีเพศสัมพันธ์น้อยที่สุด คือ 45 ครั้งต่อปี โดยคนไทยมีเพศสัมพันธ์เฉลี่ย 97 ครั้งต่อปี หรือน้อยกว่า 2 ครั้งต่อสัปดาห์ ส่วนอายุเฉลี่ยของการเริ่มมีเพศสัมพันธ์ทั่วโลก คือ 15.9 ปี ขณะที่ผลสำรวจระบุคนไทยมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกอายุ 16.2 ปี

นพ.พันธ์ศักดิ์ ศุกระฤกษ์ สูตินรีแพทย์ กล่าวว่า อายุเฉลี่ยของคนไทยที่มีเพศสัมพันธ์ครั้งแรก น้อยลงทุกปี ตั้งแต่มีการสำรวจติดต่อกันมา 9 ปีติดต่อกัน

“เป็นกระแสสังคม วัยรุ่นมักคิดว่าเพื่อนๆ ในกลุ่มก็มีเพศสัมพันธ์ และหากเราไม่มีก็จะไม่เหมือนกับเพื่อนๆ ซึ่งการมีเพศสัมพันธ์ส่วนใหญ่ในปัจจุบันนี้เป็นเพศสัมพันธ์แบบไม่รับผิดชอบ ซึ่งผู้ชายมักจะกลัวอด จึงตัดสินใจมีเพศสัมพันธ์ โดยไม่กลัวติดโรค ส่วนผู้หญิงก็กลัวว่า ผู้ชายจะไม่รักจึงยอมเสียตัวครั้งแรก”

ด้านนายจักรกฤษณ์ จันทวานิช นักเรียนจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย กล่าวว่า สิ่งแวดล้อมเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้วัยรุ่นมีเซ็กซ์ เพราะการที่วัยรุ่นไทยมีเซ็กซ์ครั้งแรกไม่ได้ขึ้นอยู่กับตัวเองทั้งหมด แต่สิ่งที่มีอิทธิพล คือ เพื่อน สื่อ และคนที่จะมาเป็นคู่นอนคนแรก
ผลสำรวจพฤติกรรมด้านเพศสัมพันธ์ ยังมีหัวข้ออื่นๆ อาทิ สถิติการได้รับการศึกษาเรื่องเพศศึกษาครั้งแรก จำนวนคู่นอน และอุปกรณ์เสริมสร้างความสุข โดยสามารถดูผลการสำรวจได้ที่ www.durex.com

via : ผู้จัดการ

Monday, November 07, 2005

สงสัย'ไข้หวัดนก'ลามนกพิราบสนามหลวง


สถานการณ์ไข้หวัดนกระบาดน่าจะกลายเป็นโรคประจำถิ่นของหลายประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ รวมทั้งประเทศไทยเราไปแล้ว และรอบๆ กรุงเทพฯ ก็มีรายงานไข้หวัดนกระบาดหลายพื้นที่ เช่น นนทบุรี และปทุมธานี

ก่อนหน้านี้ ราวๆ ช่วงปลายเดือนตุลาคม หน่วยงานราชการในกรุงเทพเคยแสดงความวิตกว่า โรคไข้หวัดนกอาจระบาดเข้ามาถึงพื้นที่กรุงเทพฯ ชั้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งท้องสนามหลวง ซึ่งมีนกพิราบอยู่จำนวนมาก โดยเดลินิวส์ รายงานประเด็นนี้ไว้ว่า

นายนพดล สะวิคามิน ผอ.เขตพระนคร กล่าวว่า ภายในเขตพระนคร
จะมีนกพิราบเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะบริเวณท้องสนามหลวงและย่านเสาชิงช้า ที่ผ่านมาเราไม่เคยพบสถานการณ์การระบาดของโรคไข้หวัดนกที่มีต้นเหตุมาจากนกพิราบเลย
แต่ทางเขตก็ไม่ได้นิ่งนอนใจ ได้สั่งการให้เจ้าหน้าที่ออกตรวจสอบพื้นที่อยู่ตลอด หากพบว่ามีนกพิราบตายพร้อมกันเป็นจำนวนมากในเวลาไล่เลี่ยกัน ให้รีบแจ้งไปทางสำนักอนามัยทันที อย่างไรก็ตาม เรื่องนกพิราบ เป็นเรื่องที่จะเข้าไปแก้มากไม่ได้ เพราะอาจจะถูกต่อต้านจากกลุ่มคนรักนกที่คอยให้อาหารเป็นประจำ แต่เราจะติดตามและเฝ้าระวังอย่างใกล้ชิด ด้านนางพิมลรัตน์ วงษ์รักษ์ ผอ. เขตบางรัก กล่าวว่า ขณะนี้ฝูงนกดังกล่าวยังไม่ได้อพยพเข้ามาในพื้นที่ของเรา แต่หากนกเริ่มอพยพเข้ามา เราจะจัดส่งเจ้าหน้าที่ออกตรวจสอบทันที โดยเฉพาะปัญหาการตายของนกที่ผิดปกติ รวมทั้งจะให้เจ้าหน้าที่ออกทำความสะอาดมูลนก เพื่อป้องกันเชื้อโรคต่าง ๆ ด้วย

ล่าสุด วันที่ 7 พ.ย. ผลการเก็บตัวอย่างนกในบริเวณสนามหลวงก็พบว่ามีนกต้องสงสัยว่าติดเชื้อหวัดนกเช่นกัน คนที่ไปสนามหลวงควรระวังตัวอย่าไปสัมผัสนกเด็ดขาด

รัฐบาลทหารพม่าอพยพทิ้ง'ย่างกุ้ง'


รอยเตอร์อ้างแหล่งข่าวข้าราชการระดับสูงในคณะรัฐบาลทหารพม่าว่า รัฐบาลพม่าเริ่มย้ายข้าราชการชุดแรกไปทำงานยังที่ตั้งกระทรวงแห่งใหม่ในหุบเขาและป่าทึบของเมืองพะยินมานา ห่างจากทิศเหนือของกรุงย่างกุ้ง เมืองหลวงพม่า 320 กิโลเมตร

ข้าราชการพม่าชุดแรกที่ต้องย้ายออกจากกรุงย่างกุ้งไปที่ทำงานใหม่ ประกอบด้วย ข้าราชการกระทรวงต่างประเทศ กระทรวงมหาดไทย กระทรวงพาณิชย์ กระทรวงวางแผนและการพัฒนาเศรษฐกิจแห่งชาติ คำสั่งย้ายฟ้าผ่าครั้งนี้มีขึ้นเมื่อวันศุกร์ 4 พ.ย. และข้าราชการต้องย้ายทันทีภายในวันอาทิตย์ที่ 6 พ.ย.

"เท่าที่ผมทราบ ทุกกระทรวงต้องย้ายคนไปทำงานที่เมืองราชการแห่งใหม่ เบื้องต้นบางกระทรวงอาจย้ายคนไปเฉพาะบางส่วนก่อน พวกเราไม่เคยรับรู้ข้อมูลมาก่อนว่าที่ตั้งกระทรวงใหม่เหล่านี้อยู่ที่ไหน แล้วก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะไปกินนอนที่ไหน นอกจากนั้น ข้าราชการที่ถูกสั่งย้ายก็ไม่มีสิทธิทำเรื่องคัดค้านและยังถูกห้ามลาออกด้วย" แหล่งข่าว ระบุ

ด้านข้าราชการรุ่นใหม่ในกระทรวงพาณิชย์พม่า กล่าวว่า รัฐบาลไม่อนุญาตให้พาบุคคลครองครัวไปอยู่ด้วยที่เมืองใหม่ ทำให้ตนต้องทิ้งแม่ที่กำลังป่วยให้อยู่คนเดียวในกรุงย่างกุ้ง เพราะรัฐบาลสั่งให้ข้าราชการทุกคนต้องปฏิบัติตามคำสั่ง

ทั้งนี้ ตลอด 2 ปีที่ผ่านมา มีข่าวลือเป็นระยะๆ ว่า รัฐบาลทหารพม่าเตรียมย้ายที่มั่นจากกรุงย่างกุ้งไปอยู่เมืองอื่นเพื่อป้องกันการโจมตีจากรัฐบาลสหรัฐอเมริกา ซึ่งขึ้นบัญชีผู้นำรัฐบาลพม่าว่าเป็นทรราช และคาดว่าโครงสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐานในเมืองพะยินมานาสร้างเสร็จแล้วบางส่วน เช่น สนามบิน โรงพยาบาล สนามกอล์ฟ โรงไฟฟ้าพลังน้ำ และสถานที่ราชการ

นายพลจัตวาจ่อ ซาน รัฐมนตรีข้อมูลข่าวสารพม่า เป็นแกนนำระดับสูงในรัฐบาลทหารพม่าคนแรกที่แถลงข่าวยอมรับอย่างเป็นทางการว่า รัฐบาลพม่าไปสร้างเมืองราชการแห่งใหม่ที่เมืองพะยินมานา ห่างจากกรุงย่างกุ้ง 600 กิโลเมตร โดยจะย้ายกระทรวง 9 กระทรวงออกจากย่างกุ้งไปยังเมืองใหม่แห่งนี้ แต่ไม่มีการเปิดเผยเหตุผลของการย้ายเมือง ขณะที่บีบีซีวิเคราะห์ว่า เหตุผลการย้ายเมืองครั้งนี้อาจเป็นเพราะรัฐบาลพม่ากลัวว่าจะถูกสหรัฐยกทัพถล่ม รวมทั้งอาจต้องการถอยหนีออกจากที่มั่นขอกบฎชนกลุ่มน้อยตามแนวชายแดน หรือไม่ก็อาจย้ายเมืองตามคำแนะนำของโหราจารย์

via : ข่าวสด

Saturday, November 05, 2005

มิสเพลย์บอยทีวี 2005







เก็บตกภาพการประกวดสาวเซ็กซ๊เวที "มิสเพลย์บอย ทีวี ละติน อเมริกา แอนด์ ไอบีเรีย 2005" จัดโดยนิตยสาร เพลย์บอย มาฝากกันเต็มๆ ตา ผู้ชนะปีนี้ คว้ามงกุฎมิสเพลย์บอยทีวีปีนี้ คือ ลิเลียนา กูเอรอส จากโปรตุเกส อันดับสอง บลันกา ยอร์กา จากสเปน และอันดับ 3 วิเวียน บอร์ดิน จากบราซิล

Thursday, November 03, 2005

ลืออุดรธานีฯ ที่ตั้ง'คุกลับซีไอเอ'


คุกลับ : แผนที่แสดงที่ตั้งของ อ.บ้านดุง จ.อุดรธานี และยังเป็นที่ตั้งของสถานีวิทยุ "เสียงอเมริกา" บนเนื้อที่หลายพันไร่ ซึ่งกำลังถูกสงสัยว่ายังเป็นคุกลับที่ใช้กักขังแกนนำก่อการร้ายระดับโลกตามที่หนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ ได้กล่าวอ้างหรือไม่
Via : นสพ.แนวหน้า

ด้าน สนธิ ลิ้มทองกุล ผู้ก่อตั้งนสพ.ผู้จัดการ พูดถึงกรณีการจัดตั้งคุกลับซีไอเอในอุดรฯ เช่นกัน ระหว่างการเปิดแถลงข่าวปาระเบิดสำนักงานหนังสือพิมพ์ผู้จัดการเมือวันที่ 4 พ.ย. 48 โดยระบุว่า
ผมเคยพูดเรื่องสนามบินอุดรฯ และผมเคยพูดให้คุณฟังว่ามีการกว้านซื้อที่ดินตรงอุดรฯ
2-3 พันไร่ เพื่อทำหน้าที่ที่จะตั้งสถานีส่ง สถานีวิทยุเสียงอเมริกา
แต่ผมก็ตั้งข้อสงสัยว่าทำไมต้อง 2-3,000 ไร่ นี่คือเหตุการณ์ที่เกิดหลายเดือนแล้ว
แล้วจู่ๆ เมื่อวานนี้หนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ก็บอกว่าประเทศไทยเป็น 1 ใน 8 ประเทศที่ซีไอเอตั้งคุก เพื่อมาสอบสวนผู้ก่อการร้ายอัลกออิดะห์
ซึ่งมันก็ในฐานะที่พวกเราทำสื่อ เรารู้สึกว่ามันน่าจะมีอะไรโยงกัน ที่น่าสนใจคือ ทั้งรัฐบาลออกมาปฏิเสธ ซีไอเอออกมาปฏิเสธ แต่เจ้าหน้าที่ทำเนียบขาวอยู่ในสถานภาพที่ไม่ตอบรับและไม่ตอบปฏิเสธ ในฐานะที่เราเป็นสื่อมวลชน เราก็ต้องมีความรู้สึกกับความผิดปกติตรงนี้ ใช่ไหมฮะ ทีนี้สื่อมวลชนที่ถูกต้องก็ต้องรุกในเรื่องนี้ หาคำตอบให้ได้ ผมเชื่อว่าถ้าถามมากก็โดนด่าอีก

Wednesday, November 02, 2005

แฉซีไอเอตั้ง"คุกลับ"อยู่ในประเทศไทย

หนังสือพิมพ์วอชิงตันโพสต์ สหรัฐอเมริกา ฉบับวันที่ 2 พ.ย. ได้รายงานข่าวเรื่องคุกลับซีไอเอว่า ภายหลังจากเกิดเหตุวินาศกรรมสหรัฐ 11 กันยาฯ เพียงไม่กี่วัน หน่วยสืบราชการลับของสหรัฐ หรือซีไอเอ ได้จัดตั้งคุกลับที่มีชื่อเรียกว่า"แบล็กไซต์" ขึ้นในไทย อัฟกานิสถาน และอีกหลายประเทศในยุโรปตะวันออก เพื่อใช้คุมขังและสอบปากคำแกนนำกลุ่มก่อการร้ายอัล ไคด้า ผู้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ 11 กันยาฯ
รายงานข่าวเรื่อง CIA Holds Terror Suspects in Secret Prisons ของวอชิงตันโพสต์ระบุว่าการรวบรวมข้อมูลจากซีไอเอ เจ้าหน้าที่รัฐบาลสหรัฐระดับสูง เจ้าหน้าที่รัฐบาลต่างประเทศ และนักการทูต พบว่า 6 วันหลังเกิดเหตุ 11 กันยาฯ ประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช ได้ลงนามคำสั่งอนุมัติการสอบสวนหาสาเหตุของการก่อเหตุ 11 กันยาฯ ให้อำนาจซีไอเอใช้ทุกวิธีการหยุดยั้งการเคลื่อนไหว รวมทั้งแผนก่อวินาศกรรมของกลุ่มก่อการร้าย ซึ่งหนึ่งในแผนปฏิบัติการของซีไอเอ คือการจัดตั้ง"คุกลับ" หรือแบล็กไซต์ (Black Sites) ขึ้นในต่างประเทศ เพื่อใช้คุมขังสอบสวนแกนนำอัล ไคด้า ซึ่งถูกซีไอเออุ้มและจับกุมตัวในประเทศต่างๆ

ในรายงานยังเผยด้วยว่า สาเหตุที่ต้องจัดตั้งคุกลับในต่างประเทศ เนื่องจากตามกฎหมายสหรัฐการจับกุมผู้ต้องสงสัยมาคุมขังโดยไม่ผ่านกระบวนการยุติธรรมทำไม่ได้ เพราะผู้ต้องสงสัยมีสิทธิตั้งทนายเพื่อสู้คดี นอกจากนั้นการที่สหรัฐลงนามในข้อตกลงห้ามลงโทษนักโทษอย่างทารุณของสหประชาชาติ ทำให้การจัดตั้งคุกลับต้องถูกปิดเป็นความลับ มีเฉพาะประธานาธิบดีบุช เจ้าหน้าที่ระดับสูงในทำเนียบขาว และซีไอเอเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รับรู้ถึงปฏิบัติการลับครั้งนี้ ภายหลังเหตุวินาศกรรม 11 กันยาฯ ซีไอเอและหน่วยข่าวกรองชาติพันธมิตรได้ปฏิบัติการลับจับกุมตัวแกนนำอัล ไคด้า และผู้ก่อการร้ายที่มีชื่ออยู่ในบัญชีดำหลายร้อยคน และแยกย้ายนำไปขังตามคุกลับในประเทศต่างๆ โดยคุกลับดังกล่าวแบ่งเป็น 2 ระดับ

"ระดับที่ 1"(First Tier) ใช้คุมขังแกนนำอัล ไคด้าระดับสูง และควบคุมโดยเจ้าหน้าที่ซีไอเอเท่านั้น "ระดับที่ 2" (Second Tier) ใช้คุมขังผู้ก่อการร้ายระดับรองลงมา และไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการก่อวินาศกรรมโดยตรงวอชิงตันโพสต์ระบุว่า คุกลับของซีไอเอในไทยเป็นคุกลับระดับที่ 1 เช่นเดียวกับคุกลับในอ่าวกวนตานาโม ประเทศคิวบา และซีไอเอเคยนำแกนนำอัล ไคด้า 2 คนมาสอบเค้นอย่างหนักในคุกลับที่ประเทศไทย ได้แก่ นายรัมซี บินอัลชิบห์ หนึ่งในผู้วางแผนวินาศกรรมสหรัฐ 11 กันยาฯ และนายอาบู ซูเบดา หัวหน้าฝ่ายวางแผนโจมตี ซึ่งมีข้อมูลว่าถูกขังและสอบเค้นในห้องใต้ดิน

ทั้งนี้ เจ้าหน้าที่ซีไอเอเข้ามาติดต่อเจรจาข้อตกลงลับ เพื่อจัดตั้งคุกลับกับทางการไทยเมื่อประมาณกลางปี 2545 ใช้เงิบงบประมาณสำหรับการจัดตั้งคุกลับในไทยนับพันล้านบาท โดยดึงเงินงบประมาณดังกล่าวมาจากการทำสงครามปราบกลุ่มอัล ไคด้า กับรัฐบาลตาลิบัน ในอัฟกานิสถาน

อย่างไรก็ตามในเดือนมิ.ย.2546 หลังจากมีการรายงานเปิดเผยว่าไทยเป็น 1 ในหลายประเทศที่ซีไอเอมาจัดตั้งคุกลับ ทำให้ทางการไทยยืนกรานขอให้ซีไอเอปิดคุกลับ และคุกแห่งนี้ก็ถูกปิดในปีเดียวกัน แกนนำอัล ไคด้าทั้ง 2 คนถูกส่งตัวออกนอกประเทศไทย ส่วนรายชื่อประเทศอื่นในยุโรปตะวันออกที่มีคุกลับซีไอเอตั้งอยู่ จนถึงวันนี้ยังปฏิบัติภารกิจลับตามปกติ แต่เจ้าหน้าที่ระดับสูงในรัฐบาลสหรัฐขอร้องไม่ให้วอชิงตันโพสต์เปิดเผยชื่อประเทศ เพราะอาจทำให้ประเทศเหล่านี้ตกเป็นเป้าก่อการร้ายในอนาคต

แฉไทย-ยุโรปตะวันออก-อัฟกัน ที่ตั้ง"คุกลับซีไอเอ"ขังโหดอัลไคด้า

2 พฤศจิกายนที่ผ่านมา "ดาน่า พรีสต์"
ผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์ชื่อดังของสหรัฐอเมริกา "เดอะ วอชิงตันโพสต์"
นำเสนอรายงานข่าวข้อมูลลับเกี่ยวกับการที่หน่วยข่าวกรองสหรัฐ หรือ "ซีไอเอ"
อาศัยอำนาจประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช จัดตั้ง "คุกลับ"
กระจายกันอยู่หลายประเทศทั่วโลก เพื่อสนองนโยบายเด็ดหัวสมาชิกกลุ่มก่อการร้ายอัล
ไคด้าของนายโอซามา บิน ลาเดนรหัสที่ซีไอเอใช้เรียกขานคุกลับดังกล่าวก็คือ "แบล็กไซต์"

เหตุที่ต้องปิดปฏิบัติการนี้เป็นความลับ
เนื่องจากการคุมขังผู้ต้องสงสัยโดยไม่ให้สิทธิ์ตามกระบวนการยุติธรรมนั้นขัดต่อกฎหมายสหรัฐ
นอกจากนั้น ถ้านำผู้ต้องสงสัยอัล ไคด้า ไปขังในสหรัฐอาจยิ่งทำให้สหรัฐตกเป็นเป้าก่อการร้ายมากขึ้น
ทั้งยังอาจถูกจับตาจากกลุ่มสิทธิมนุษยชนสำหรับรายชื่อประเทศที่มีคุกลับซีไอเอตั้งอยู่นับตั้งแต่เกิดเหตุการณ์กลุ่มอัล
ไคด้า ก่อวินาศกรรมสหรัฐ เมื่อวันที่ 11 กันยายน พ.ศ.2544 ประกอบด้วย ไทย
อัฟกานิสถาน คิวบา และอีกหลายประเทศในแถบยุโรปตะวันออก ซึ่งในอดีตเคยเป็นชาติคอมมิวนิสต์อยู่ใต้อิทธิพลของรัสเซีย
แต่ปัจจุบันต้องการพัฒนาตัวเองไปสู่ประชาธิปไตย ภายใต้การสนับสนุนจากรัฐบาลสหรัฐ

หลังจากเกิดเหตุ 11 กันยาฯ หรือ 9/11
นั้นซีไอเอมีบัญชีดำของแกนนำผู้ก่อการร้ายอัล ไคด้า เอาไว้ในมือแล้วราว 100 กว่าคน
ทำให้เจ้าหน้าที่ระดับสูงในทำเนียบขาว (คณะบริหารรัฐบาลสหรัฐ)
และซีไอเอคิดวิธีการต่างๆ เพื่อตอบโต้อัล ไคด้า
หนึ่งในวิธีที่มีการเสนอขึ้นมาคือส่งสายลับไปลอบสังหารแกนนำอัล ไคด้าในประเทศต่างๆ
เป็นรายคน แต่มีผู้คัดค้านเพราะเห็นว่าการ "อุ้ม" ตัวมาสอบเค้นอย่างหนักจะมีประโยชน์มากกว่า ซึ่งเป็นที่มาของแนวคิดจัดตั้งคุกลับขึ้น

สถานที่แห่งแรกๆ ที่ซีไอเอวางแผนใช้เป็นที่ตั้งคุกลับ คือเรือในน่านน้ำสากล
และบนเกาะเลกคาริบาในแซมเบีย แต่ยกเลิกภายหลัง อันดับต่อมาช่วงเดือนต.ค. 2544
ซีไอเอนำตัวผู้ต้องสงสัยไปขังในตู้คอนเทนเนอร์ในอัฟกานิสถาน
ซึ่งในขณะนั้นสหรัฐกำลังนำทัพพันธมิตรโค่นรัฐบาลตาลิบันอยู่
และผลปรากฏว่าเกิดเหตุการณ์ผู้ต้องสงสัยกลุ่มนี้ตายหมู่เพราะขาดออกซิเจน

กลางปี 2545 ซีไอเอทำข้อตกลงลับกับ "ทางการไทย"
และประเทศอีกแห่งในยุโรปตะวันออก พร้อมกับทุ่มงบ 4,000 ล้านบาท
เพื่อใช้ในปฏิบัติการสร้างคุกลับใน 2 ประเทศนี้ ล่าสุด ข้อมูลคุกลับซีไอเอเริ่มเปิดเผยออกมาเรื่อยๆ
เนื่องจากสภาคองเกรสสหรัฐพยายามสอบสวนค้นหาข้อเท็จจริงเกี่ยวกับสภาพภายในและภารกิจของคุกลับ
ขณะที่สภาฯ ของหลายชาติ เช่น แคนาดา อิตาลี ฝรั่งเศส สวีเดน เนเธอร์แลนด์
กำลังเปิดการสอบสวนว่า ซีไอเอมีส่วนลักพาตัวพลเมืองของตนไปขังในคุกลับเหล่านี้หรือไม่.



'หนึ่ง เปิดบริสุทธิ์'ตำนานโศกนาฎกรรมนางแบบนู้ดหมายเลข 1


อุ้ยอ้าย-อัครณี แดงใส ไม่ใช่นางแบบนู้ดคนแรกของประเทศไทยที่เมื่อความสาว-ความสดหมดไป ชีวิตก็ไม่ได้มีโอกาสลงหลักปักฐานด้วยความสุขเหมือนผู้หญิงทั่วไป
ย้อนกลับไป 5 ปีก่อนหน้านี้ หนึ่งฤทัย ไกรฤทธิ์ หรือ หนึ่ง เปิดบริสุทธิ์ นางแบบนู้ดเบอร์ 1 ของไทย ซึ่งสร้างตำนานหนังสือเรตเอ็กซ์ใต้ดิน"เปิดบริสุทธิ์" อันลือลั่นสั่นสะท้านใจชายหนุ่มทั่วเมืองไทย และมาดังถึงขีดสุดเมื่อถ่านนิตยสาร เพนต์เฮ้าส์ ไทยเอดิชั่น จนได้รับฉายาใหม่ว่า "หนึ่ง เพนต์เฮ้าส์" ก็ต้องจบชีวิตลงอย่างน่าอนาถ
หนังสือพิมพ์ เดลินิวส์ ฉบับ 20 มีนาคม 2543 พาดหัวข่าวนำบรรยาจุดจบของ "หนึ่ง" เอาไว้ว่า
อดีตนางแบบนู้ด สวมชุดนอน
ผูดคอห้อยต่องแต่ง อกหักช้ำรักจากเสี่ยใหญ่
คิดสั้นลาโลกในบ้านพัก!

หลังจากนั้น ประวัติชีวิตรันทดของ หนึ่ง เพนต์เฮ้าส์ ก็ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาและเงียบหายไปตามกาลเวลาอย่างรวดเร็ว ตามประสาดาวนู้ดที่ดูด้อยค่าและสร้างความฮือฮาให้สังคมไทยได้เพียงแค่ชั่วข้ามคืนเท่านั้น โดยเส้นทางเดินชีวิตสั้นๆ ของหนึ่งถูกบันทึกไว้ว่า

อัลบั้ม HARDCORE จุดจบของอาชีพนางแบบ

หนึ่ง สาวจากจังหวัดลำปาง ดินแดนเมืองเหนือ ที่มีชื่อเสียงเรื่องความสวยของหญิงสาว
เข้าสู่วงการนางแบบด้วยการ ถ่ายปฏิทินแนวนู๊ด เป็นนางแบบน้องใหม่ใจกล้าคนหนึ่ง
ต่อมามีหนังสือเปิดบริสุทธิ์ ติดต่อให้ถ่ายเล่มหนึ่ง ชื่อ " เปิดบริสุทธิ์ 12 สายน้ำ ธารสวาท " ใช้ชื่อว่า หนึ่งฤทัย ไกรฤทธิ์ แต่ก็เป็นเรื่องปกติที่นางแบบโนเนม มักจะไม่ได้รับความสนใจเท่าไหร่ เรื่องหนังสือของเธอก็เงียบหายกันไป ...

หลังจากออกอัลบั้มเปิดบริสุทธิ์แล้ว เธอได้ร่วมงานกับ อุ้ง
อัญมณี
ช่างภาพหญิงชื่อดัง ถ่ายปฏิทินออกมาหลายชุด ในยุคเดียวกับ
อุ้ยอ้าย อัครณี
แดงใส
, มรกต มณีฉาย ...
ความได้เปรียบที่ผิวขาวเนียน
สัดส่วนที่พอเหมาะ ใจกล้า
เธอจึงได้รับการติดต่อจากหนังสือ Penthouse ฉบับภาษาไทย
เธอได้ถ่ายกับหนังสือ Penthouse โดยเปลือยอก โชว์ผิวขาวเนียน และสัดส่วนที่กลมกลึง ทำให้เธอมีชื่อเสียงโด่งดังทันที เธอได้ฉายาว่า " หนึ่ง เพนเฮาส์ " รายการโทรทัศน์ เชิญเธอร่วมรายการ เพื่อพูดคุยถึงเรื่องการถ่ายแบบ
.. มีดาราชายคนหนึ่ง มาชอบพอเธอ ชีวิตเธอกำลังพุ่งขึ้นสู่ดวงดาว


เมื่อเธอมีชื่อเสียง หนังสือเปิดบริสุทธิ์ 12
ก็ได้จัดพิมพ์ใหม่อีกครั้ง และโปรโมทว่า นางแบบในเล่มคือ " หนึ่ง เพนเฮาส์ "
ทุกคนตั้งคำถามว่า... ใช่เธอจริงหรือ ? เธอดังขนาดนี้แล้วจะไปถ่ายแบบนั้นทำไม
แต่ความจริงก็ได้พิสูจน์ออกมา ถึงแม้เธอจะปฏิเสธ แต่หลักฐานต่างๆ
มันช่างแน่นหนาเสียเหลือเกิน ....
ชีวิตที่ล่องลอยอยู่บนดวงดาวของเธอดับวูบภายในพริบตา ชีวิตเธอเคว้งคว้างอยู่พักใหญ่
เธอพยายามที่จะจบชีวิตของเธอเอง แต่เพื่อนๆ ช่วยเธอไว้ได้เสียก่อน ..
งานถ่ายแบบต่างๆ ที่ได้รับการติดต่อไว้ ถูกเอเจนซี่ยกเลิกหมด ต้นสังกัดคือ
Penthouse ก็ตัดเธอออกจากการเป็นนางแบบในสังกัด .... เธอไม่ได้ก่อคดีร้ายแรงอะไร
ไม่ได้ปล้น ไม่ได้โกง แค่แก้ผ้าถ่ายรูป ทำเพื่อปากท้อง
แต่สังคมไทยยังไม่ยอมรับเรื่องนี้ โดยเฉพาะภาพการร่วมรัก ทั้งๆ
ที่มันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ทุกคน
เธอบอบช้ำมาก กลับไปอยู่บ้านที่ลำปาง
แต่ชีวิตที่ต้องกินต้องใช้ เธอต้องรับผิดชอบชีวิตครอบครัวอีกหลายชีวิต ทั้งพ่อ
แม่ น้อง .... ยามหิว ใครจะช่วยพวกเขาได้ ... ทำให้เธอต้องเลือกทางเดิน
โดยรับข้อเสนอของเสี่ยวงการบันเทิงคนหนึ่ง เพื่อความอยู่รอด
แต่ชีวิตที่อยู่กันด้วยความใคร่ นานวันมันก็จืดจาง
แม้เธอจะพยายามเอาใจอย่างที่สุด
แต่ก็ไม่เป็นผล
ระยะหลังเสี่ยคนดังกล่าวเริ่มจะห่างเหิน ชีวิตเธอเริ่มขัดสน
เธอเริ่มถึงทางตัน
วันจันทร์ที่ 20 มีนาคม 2543 หนังสือพิมพ์ลงข่าวของเธอ
... เธอลาจากโลกนี้ไปแล้ว เธอเลือกที่จะจบทางเดินด้วยตัวของเธอเอง
หลังจากที่สู้กับปัญหาต่างๆ มามาก ... ขอให้เธอหลับให้สบายเถิดนะ
วงการนี้มันมีอะไรซ้อนเร้นอยู่มากมาย ...
เรื่องนี้
เป็นอุทาหรณ์สำหรับนางแบบได้เป็นอย่างดี ถ้าจำกันได้ เมื่อปี 2528 นางเอกทีวีช่อง 7
ชื่อ " ผุสรัตน์ ดารา "ก็ได้รับงานถ่ายปฏิทินแม่โขง โดยเปลือยอก ด้วยค่าตัว 100,000
บาท ซึ่งในยุคสมัยนั้น เรื่องการเปลือยอกยังถือว่าเป็นเรื่องต้องห้าม
ทำให้เธอต้องออกจากวงการบันเทิง ผันตัวเองไปเป็นนักร้องคาเฟ่แทน ...
ก่อนหน้าเธอก็มีเรื่องของนางแบบถุงยางอนามัย คิงเท็ค ที่ชื่อ " ฟ้า รุ่งฟ้า
เบิกอรุณ " และเป็นนางแบบมิวสิควีดิโอเรทอาร์หลายเพลง
เคยไปถ่ายกับหนังสือเปิดบริสุทธิ์ " HOT SEX " ม าก่อน ก็เจอปัญหานี้เช่นเดียวกัน
ทำให้ " ฟ้า " ก็ต้องออกจากวงการ ไปเป็นคุณหมอ ดาวประจำสถานที่อยู่พักหนึ่ง
ในปัจจุบัน มีดาราหนังแผ่นหลายคนที่เคยถ่ายอัลบั้มลับเฉพาะมาก่อน
ซึ่งอาจทำให้ เกิดปัญหาได้ เช่น แน็ท เกศริน อาชัยเฉลิมพล นางเอกหนังอาร์ เรื่อง
เจ้าพ่ออ่างทองคำ , โมรา , เธอชื่อแอน ซึ่งเคยถ่ายกับเวปไซด์แห่งหนึ่งของฮ่องกง
ก็ติดตามดูกันต่อไปว่า เรื่องราวแบบนี้ จะจบลงอย่างไร
ดาวดวงหนึ่งดับลง
ดาวดวงใหม่ก็เกิดมาแทนที่ นางแบบใหม่ๆ เกิดขึ้นทุกวัน แล้วแต่ว่า
ใครจะประคองตัวไปได้ตลอดรอดฝั่งเท่านั้นเอง!